ابعاد بین المللی بازارهای سهام

بازارهای سهام ایالات متحده آمریکا بزرگ­ ترین بازارهای سهام دنیا به شمار می­ روند. با این حال، بازارهای اروپایی در حال رشد فزاینده ­ای هستند و پس از تشکیل پول واحد اروپایی، این رشد بیشتر نمایان است. تسلط آمریکا بر بازارهای سهام در سال­ های 2000 و 2007 بوده است. با این حال، افت بازارهای سهام آمریکا در سال 2007، به دلیل بروز مشکلاتی در بازار وام رهنی، اتفاق افتاد. همچنین رشد بازارهای سهام اروپا و کشورهای حوزه پاسفیک بین سال­های 1988 تا 2007 در حالی اتفاق افتاد که بازارهای اروپایی سهم بازار خود را در این فاصله­ ی زمانی (از 93/20 درصد به 71/25 درصد) افزایش داده اند. مشکلات اقتصادی آسیایی که از سال 1997 میلادی شروع شده است ارزش این بازارها را تا حد زیادی کاهش داده است؛ برای مثال، سهم بازارهای سهام ژاپن و کشورهای حوزه­ ی پاسفیک، به ترتیب، از 16/40 و 53/4 درصد در سال 1988 میلادی به 96/5 و 10/1 درصد در سال 2000 میلادی کاهش یافت، اگرچه پس از بهبود اقتصادی این مقدار، به ترتیب، به 44/9 درصد و 49/13 درصد در سال 2007 افزایش یافته است.

در سال 2006 میلادی، عوامل نهفته در پس تسلط آمریکا بر بازارهای سهام تغییر یافت. رشد آمریکا از نرخ سالانه 4 درصد در دو فصل اول  سال، به 1 و یک چهارم درصد در اولین فصل سال 2007 میلادی کاهش یافت. کاهش شدید بازار مسکن، یکی از دلایل و عوامل عمده کاهش رشد آمریکا بود. در طول این دوره، بازار بسیاری از کشورها از قبیل کشورهای یورویی، ژاپن، انگلیس و کانادا با افزایش رشد همراه بود. در واقع، افزایش رشد در حوزه­ ی کشورهای یورویی برای اولین بار در سال 2002 میلادی نسبت به ایالات متحده آمریکا پیشی گرفت. به علاوه، با رشد هرچه بیشتر بحران بازارهای وام رهنی در آمریکا، شکاف ایجاد شده در ارزش این دارایی­ های ریسک دار نسبت به سایر دارایی­ ها افزایش یافت.

از نقطه نظر سرمایه گذاران، بازارهای بین المللی سهام به دلیل ایجاد تنوع و کاهش ریسک، جذابیت دارند. برای مثال، در حالی که ممکن است در نتیجه­ ی وقوع رکود اقتصادی، ارزش سهام شرکتی که درکشور خاصی منتشر شده است، با کاهش روبرو شود، اما افزایش ارزش سهام کشور دیگری که رشد اقتصادی را تجربه می­ کند، می­ تواند زیان حاصل از سهام اولی را جبران کند.

در حالی که تنوع سازی در سطح بین المللی سبب حذف برخی از ریسک ­ها می­ شود، با این حال ریسک­ های دیگری را نیز به همراه دارد. برای مثال، اطلاعات خرده سرمایه گذارها نسبت به سهام­ های خارجی کمتر و هزینه کسب آن اطلاعات بیشتر از سهام­ های داخلی است. به علاوه، سرمایه گذاری­های بین المللی سبب ایجاد ریسک ارز خارجی و ریسک سیاسی می­ شود.

مقالات

نظرات بسته هستند