ارزهای دیجیتال
داد و ستدهای اینترنتی به شکلی در آمده اند که تمام آنها برای پردازش تراکنش های خود نیازمند واسطه هایی چون موسسات مالی مورد اعتماد هستند. با وجود اینکه این سیستم برای بیشتر تراکنش ها به خوبی کار می کند، ولی باز هم از ضعف های ذاتی یک سیستم متمرکز و نیازمند شخص ثالث مورد اعتماد رنج می برد. از آنجا که وظیفه حل و فصل جدال های پیش آمده بین طرفین تراکنش های انجام شده بر عهده موسسات مالی است، تراکنش های خدشه ناپذیر و غیر قابل برگشت در این سیستم امکان پذیر نیست. هزینه ای که حل و فصل چنین جدال هایی بر دوش موسسات مالی می گذارد، باعث افزایش شدید کارمزد تراکنش ها می شود. افزایش کارمزد تراکنش ها نیز باعث می شود که ارسال تراکنش هایی با مبلغ های پایین به صرفه نباشد. علاوه بر این برخی از سرویس هایی که به دلیل ماهیت یک طرفه و غیر قابل بازگشت خدمات خود به تراکنش های غیر قابل بازگشت نیاز دارند، به دلیل عدم پشتیبانی نظام بانکداری فعلی از چنین تراکنش هایی خسارات زیادی را متحمل می شوند. وقتی امکان برگشت پذیری تراکنش ها در یک سیستم ممکن شود،نیاز به وجود یک شخص ثالث (موسسه مالی) مورد اعتماد نیز اجتناب ناپذیر می شود. پذیرندگان، صندوق داران و فروشنده ها باید احتیاط بیشتری در خصوص مشتری ها و تراکنش هایشان به خرج دهند و از جانب احتیاط، اطلاعات هویتی بیشتری از حد مورد نیاز را از آنها دریافت کنند. هرچقدر هم در این روش احتیاط شود، درصد مشخصی از کلاهبرداری، به عنوان امری اجتناب ناپذیر پذیرفته شده است. اگر به جای چنین سیستمی، یک پول نقد دیجیتالی توسعه داده شود که مانند پول نقد واقعی بدون واسطه و بطور مستقیم از فردی به فرد دیگر منتقل شود، تمام این مشکلات و هزینه های سرسام آور حذف می شود ولی در حال حاضر چنین سیستمی که بتواند پرداخت ها را بدون نیاز به واسطه از طریق یک کانال ارتباطی انتقال دهد،وجود ندارد. چیزی که نیاز داریم یک سیستم پول نقد الکترونیکی استکه به جای اعتماد به یک موسسه یا شخص ثالث از الگوریتم های رمزنگاری برای ایمنی تراکنش های خود استفاده کند. این سیستم اجازه می دهد که دو فرد مختلف بدون نیاز به هیچ واسطه¬ای و به طور مستقیم به یکدیگر پول بفرستند. به دلیل هزینه بسیار بالای توان پردازشی مورد نیاز برای تایید تراکنش ها، بازگشت یک تراکنش از نظر اقتصادی به صرفه نیست.
ارز دیجیتال چیست؟
ارز دیجیتال یک پول الکترونیکی و مقدار مشخص از کد رایانه ای است. این ارزها به منظور امنیت بیشتر، حذف واسطه ها و ناشناس بودن طراحی شده اند. این ارزها رمز نگاری شده اند به همین دلیل غیر قابل هک و پیگیری هستند. رمزنگاری ابتدا در جنگ جهانی دوم برای انتقال پیام و فرمان های نظامی مورد استفاده قرار گرفته بود و در عصر دیجیتال به کمک ریاضیات و علوم کامپیوتر برای امنیت ارتباطات، اطلاعات و و انتقال پول مورد استفاده قرار گرفت.اولین ارز دیجیتال بیت کوین نام گرفت و پس از آن سایر ارزهای دیجیتالی یا همان آلت کوین ها عرضه شدند ماند لایت کوین، داگ کوین،اتریوم،بیت کوین کش و… . بسیاری از آلت کوین ها در چارچوب اساسی بیت کوین ساخته شده اند. این ارز ها با تغییر در فرآیند استخراج یا نحوه تایید تراکنش ها عرضه شده اند؛ اما حتی با بسیاری از ویژگی های شبیه به هم آلت کوین ها بطور گسترده ای از یکدیگر متفاوت هستند.تفاوت اصلی ارزهای دیجیتال با ارزهای سنتی غیر متمرکز بودن آن هاست. ارزهای رمزنگاری شده روی یک پایگاه داده غیر متمرکز به اسم بلاک چین فعالیت میکنند.
بلاک چین
بلاک چین یک تکنولوژی ویژه برای پلتفرم های معامله گر همتا به همتا می باشد که از ذخیره سازی غیر متمرکز برای ضبط تمام داده های معامله استفاده می کند. تکنولوژی بلاک چین شیوه کنونی ما در انجام معاملات را تغییر می دهد؛ درواقع پلی برای عبور از مدل مبادله مبنایی با یک ساختار متمرکز(بانک ها،مبادلات،سیستم های معاملاتی،شرکت های وابسته به انرژی) به سمت یک سیستم غیر متمرکز (مشتریان نهایی،مصرف کنندگان انرژی) می باشد. واسطه های شخص سوم که امروزه در بسیاری از صنایع خدمات آنها مورد نیاز است، حداقل در این سیستم ها و طبق نظریه بلاک چین کارایی نخواهند داشت چرا که تمام معاملات را می توان از آغاز تا انتها بطور مستقیم و بدون واسطه به صورت همتا به همتا انجام داد. این امر میتواند هزینه ها را کاهش داده و سرعت انجام فرایند هارا افزایش دهد.

بیت کوین
بیت کوین در 31 اکتبر 2008 میلادی با بیانیه ای از یک نویسنده تحت نام مستعار ساتوشی ناکاماتو ابلاغ شد. وی مقاله ای 9 صفحه ای با نام “بیتکوین:سیستم پولی الکترونیکی همتا به همتا” منتشر کرد که سنگ بنای مفهوم ارز رمزنگار شد. او بیتکوین را یک شبکه سیستم پول نقد الکترونیک و ارز پرداخت معرفی کرد که تراکنش های این شبکه به صورت همتا به همتا و بدون نیاز به واسطه انجام می شود. وقتی ساتوشی ناکاماتو بیت کوین را طراحی می کرد برای حفظ ارزش این ارز از طلا به عنوان یک الگو استفاده کرد. از آنجایی که ذخایر طلا محدود بودند، او هم با گذاشتن محدودیت 21 میلیون بیت کوین، خواست تا ارزش این ارز دیجیتال را حفظ کند.
استخراج بیت کوین
ابتدا ساتوشی ناکاماتو بیت کوین را برای پردازنده های کامپیوتری(CPU) طراحی کرد. بعد از چند سال استخراج کنندگان بیت-کوین کشف کردند که می توانند از کارت های گرافیکی قدرت بیشتری داشته باشند و از کارت های گرافیکی ساخته شده توسط مدارهای مجتمع با کاربرد خاص(ASIC) استفاده کردند. امروزه تمام استخراج های بزرگ و اصلی بیت کوین بر روی سیستم های تحت ASIC انجام می شود؛ به نوعی سخت افزارهای ASIC بیت کوین متخصص استخراج بیت کوین و هسته ی اصلی دستگاه های استخراج بیت کوین هستند.

مقالات

نظرات بسته هستند