انواع نهادهای مالی

نهادهای مالی بنگاه هایی هستند که خدمات مربوط به دارایی های مالی را ارائه می دهند. جریان وجوه از پس انداز کنندگان به سرمایه گذاران در بازارهای واقعی به طور مستقیم و در بازارهای مالی به شکل غیر مستقیم است. در یک طبقه بندی کلی، نهادهای مالی را می توان به دو دسته ی نهادهای سپرده پذیر (فعال در بازار پول) و غیر سپرده پذیر (فعال در بازار سرمایه و بیمه) طبقه بندی کرد. نهادهای سپرده پذیر واسطه های مالی هستند که از طریق دریافت کارمزد خدمات مالی و حاشیه سود حاصل از تفاوت نرخ اعطای وام و پذیرش سپرده فعالیت می کنند؛ نظیر بانک های تجاری، موسسات اعتباری و … در حالی که نهادهای غیر سپرده پذیر از طریق به کار گیری یا ارائه خدمات تخصصی درآمد کسب می کنند؛ نظیر شرکت های بیمه، صندوق های سرمایه گذاری مشترک و شرکت های تامین سرمایه (بانک های سرمایه گذاری)

در یک تقسیم بندی دیگر نهادهای مالی در قانون بازار اوراق بهادار را می توان به سه دسته کلی تقسیم کرد: دسته اول، نهادهایی هستند که به عنوان واسطه ی معاملات اوراق بهادار عمل می کنند مثل شرکت های کارگزاری و شرکت های تامین سرمایه. دسته دوم، واسطه هایی هستند که سرمایه ها را از سرمایه گذاران دریافت می کنند و به نام خودشان در اوراق بهادار سرمایه گذاری کرده و سود حاصل را بین این اشخاص تقسیم می کنند. شرکت های مادر (هلدینگ)، شرکت های سرمایه گذاری، صندوق های سرمایه گذاری، سبد گردان ها و صندوق های بازنشستگی جز نهادهای مالی دسته دوم محسوب می شوند. دسته سوم نیز از نهادهای مالی هستند که نه واسطه خرید و فروش اوراق بهادار می شوند و نه سرمایه دیگران را مدیریت می کنند، بلکه خدمات تخصصی در بازار سرمایه ارائه می دهند. موسسات رتبه بندی، مشاوران سرمایه گذاری، شرکت های پردازش اطلاعات مالی، بازارگردان ها و شرکت سپرده گذاری مرکزی جز این دسته هستند.

شرکت های تامین سرمایه (بانک های سرمایه گذاری)

شرکت تامین سرمایه شرکتی است که به عنوان واسطه ی بین ناشر اوراق بهادار و عامه سرمایه گذاران فعالیت می کند و می تواند فعالیت های کارگزاری، معامله گری، بازارگردانی، مشاوره، سبد گردانی، پذیره نویسی، تعهد پذیره نویسی و فعالیت های مشابه را با اخذ مجوز مربوطه انجام دهد. مشاور پذیرش و اخذ مجوز انتشار، تعهد پذیره نویسی و تعهد بازارگردانی (تعهد خرید اوراق بهادار در عرضه های ثانویه) موضوع اصلی فعالیت شرکت های تامین سرمایه است. ارائه انواع مشاوره های مالی و سرمایه گذاری، بازاریابی یا مدیریت فرآیند واگذاری اوراق بهادار، انجام امور اجرایی به نمایندگی از ناشر در زمینه ثبت اوراق بهادار و دریافت مجوز عرضه آن، ارائه خدمات مربوط به طراحی و انتشار ابزارهای مالی برای شرکت ها و ارائه خدمات مدیریت دارایی ها از دیگر فعالیت این نهادها محسوب می شود.

شرکت های کارگزاری

کارگزاران اشخاص حقوقی هستند که به نمایندگی از طرف مشتریان اقدام به خرید و فروش اوراق بهادار و کالا یا اوراق مبتنی بر کالا و ارائه سایر خدمات در بازار سرمایه به مشتریان می کنند. انجام فعالیت کارگزاری نیازمند کسب مجوز تاسیس و فعالیت از سازمان بورس و اوراق بهادار و عضویت در کانون کارگزاران بورس و اوراق بهادار مربوطه است.

بازار گردان

بازارگردانان از نهادهای مهم فعال در بورس های اوراق بهادار هستند که با داشتن توان مالی و تخصص لازم، مسئولیت حفظ بازاری منظم و مداوم برای سهام خاصی را عهده دار می شوند. در واقع بازار گردان با خرید و فروش سهام، به مقابله با عدم تعادل های موقت می پردازد و می کوشد تا عرضه و تقاضا را متعادل سازد. به عبارت دیگر، بازار گردان گاه در نقش خریدار، در مواردی که سهم مورد نظر خریدار ندارد و گاه در نقش فروشنده، چنانچه سهم خاصی فروشنده نداشته ولی خریداران بالقوه ای دارد، در بازار فعالیت می کند. بازار گردان می تواند به عنوان یک کارگزار برای سفارش دهندگان خرید و فروش سهام را با استفاده از دفاتر خود که در آن سفارش خرید و فروش اوراق بهادار با قیمت های معین پیشنهادی ثبت شده است، انجام دهد یا به عنوان یک معامله گر، اوراق بهادار تعیین شده را برای موجودی خود معامله کند. هدف از بازارگردانی اوراق بهادار در بازار ثانویه، افزایش نقد شوندگی اوراق بهادار است. بازارگردان روی اطلاعات یک ورقه ی بهادار خاص تمرکز می یابد و با تحلیل آن ها، بهترین مظنه های قیمت را ارائه می دهد.

شرکت های سرمایه گذاری

شرکت های سرمایه گذاری از جمله واسطه های مالی هستند که کارکرد اصلی آن ها مدیریت تخصصی سرمایه گذاری در بازار اوراق بهادار است. اگرچه انواع متعددی از شرکت های سرمایه گذاری با کارکردهای مختلف وجود دارند، اما شرکت های فعال در بورس های اوراق بهادار به طور معمول با هدف مدیریت پرتفوی وارد بورس می شوند. این شرکت ها با فروش اوراق سرمایه گذاری خود به عموم، وجوه به دست آمده را در ترکیب متنوعی از اوراق بهادار سرمایه گذاری می کنند و به نمایندگی از دارندگان اوراق به اداره آن می پردازند.

صندوق سرمایه گذاری

شرکتی است که پول سرمایه گذاران مختلف را جمع آوری و یک کاسه کرده و سپس با تجمیع این سرمایه های خرد، قدرت این را پیدا می کند که از مزایای یک سرمایه گذاری در مقیاس بزرگ بهره ببرد و از طرف سرمایه گذاران این پول ها را در انواع اوراق بهادار مثل سهام و اوراق با درآمد ثابت کوتاه مدت و بلند مدت سرمایه گذاری می کند. این مجموعه اوراق بهادار به اصطلاح پرتفوی نامیده می شود. سرمایه گذاران در اصل سهام یا واحدهای صندوق سرمایه گذاری را می خرند که هر واحد نشانه ی سهم سرمایه گذار از مالکیت و درآمدهای صندوق است. شما با خرید سهام صندوق، پول خود را در اختیار شرکتی قرار می دهید که با استفاده از یک تیم مدیریت حرفه ای سعی می کند تا با تشکیل پرتفویی از سهام و انواع اوراق بهادار، سود کسب کند.

شرکت های سبد گردان

سبد گردانی فرآیندی است که طی آن فرد خبره در امر سرمایه گذاری بر اساس خصوصیات، سطح ریسک پذیری و سرمایه ی هر سرمایه گذار، سبدی مناسب تشکیل می دهد و به صورت مستمر بر آن نظارت و اعمال مدیریت می کند. همچنین، با توجه به تغییر عوامل اثر گذار بر محیط سرمایه گذاری، تصمیمات لازم در جهت رسیدن به اهداف سبد و افزایش ارزش آن از طرف مدیر اتخاذ می شود. مزیت عمده سبد گردانی در استفاده از توان حرفه ای مدیر سبد و مشاوره های تیم مدیران سرمایه گذاری است. این مسئله باعث می شود که تمام تصمیمات گرفته شده با دقت و بررسی لازم روز گزارش های مالی و اخبار بازار سرمایه به انجام برسد و در واقع ارجحیت و تمایز سبد گردانی نسبت به سرمایه گذاری انفرادی یا از طریق سایر نهادهای بازار سرمایه در همین نکته نهفته است.

مقالات

نظرات بسته هستند