موسسات مالی

موسسات مالی (مانند بانک های تجاری و پس انداز، تعاونی های اعتبار، شرکت های بیمه و صندوق های مشترک سرمایه گذاری)، وظیفه مهم انتقال وجوه مازاد (تامین کنندگان وجوه مالی) را به آن دسته از افراد و موسساتی که با کمبود وجوه مالی (مصرف کنندگان وجوه مالی) مواجه اند، بر عهده دارند. برای پی بردن به اهمیت موسسات مالی و نقش آنها در اقتصاد و بازارهای مالی، حالت ساده ای را تصور کنید که در آن موسسات مالی وجود ندارند. در این حالت، تامین کنندگان اولیه وجوه مالی (خانوارها)، مجبورند وجوه مازادی را که به عنوان درآمد کسب می کنند، به صورت نقد یا در غالب دارایی ها نگهداری کنند با آنکه اقدام به خرید مستقیم اوراق بهادار از مصرف کنندگان وجوه مالی برای پوشش دادن شکاف بین هزینه های سرمایه گذاری خود و پس اندازهای داخلی همچون سود انباشته، اقدام به انتشار مطالبات مالی (ابزارهای سهام و بدهی) می کنند.

در اقتصادی که فاقد موسسات مالی باشد، سطح وجوه مالی که بین تامین کنندگان وجوه مالی و مصرف کنندگان وجوه مالی مبادله می شود، در سطح پایینی خواهد بود.می توان دلایل متعددی برای این موضوع برشمرد. از آنجا که آنها در ازای مطالبات مالی، پول خود را قرض می دهند، پس لازم است به طور مستمر بر نحوه مصرف وجوهی که قرض داده اند، نظارت داشته باشند. آنها باید اطمینان حاصل کنند که مصرف کنندگان وجوه مالی دست به اقدامات غیر قانونی و کلاهبرداری نزده و وجه مالی استقراض شده را در راستای پروژه هایی که دارای بازده مثبت هستند مصرف کرده باشند. این چنین نظارت هایی اغلب برای تامین کنندگان وجوه مالی، هزینه سنگینی در بر خواهد داشت، چرا که جمع آوری اطلاعات مستلزم صرف زمان، وجوه مالی و تلاش است.

به دلیل وجود هزینه های نظارت، هزینه های نقدینگی و ریسک قیمت، ممکن است بسیاری از سرمایه گذاران تمایلی به سرمایه گذاری مستقیم در مطالبات مالی نداشته باشند و نگهداری وجوه نقد را ترجیح دهند. این طرز تفکر می تواند موجب کاهش فعالیت بازارهای مالی (و در نتیجه کاهش پس اندازها و سرمایه گذاری ها) شود.

وظایف اقتصادی موسسات مالی در سیستم مالی

علاوه بر خدماتی که موسسات مالی در بازارهای مالی به تامین کنندگان و مصرف کنندگان وجوه مالی ارائه می کنند، خدمات دیگری نیز به وسیله این موسسات به سیستم مالی ارائه می شود که در ادامه به بیان آنها می پردازیم.

  • انتقال سیاست های پولی: ماهیت نقدینگی بالای سپرده های بانکی و اعتباری موجب شده است بسیاری از افراد از آن به عنوان ابزار مبادلات در اقتصاد استفاده کنند. در واقع، در هسته اصلی تعاریف مربوط به عرضه پول، قراردادهای مربوط به بانک ها و موسسات اعتباری قرار دارند. از آنجا که سپرده ها جز مهمی از عرضه پول محسوب می شوند که به طور مستقیم بر نرخ تورم تاثیر گذار هستند، به همین دلیل موسسات مالی به ویژه بانک های تجاری نقش مهمی در انتقال سیاست های پولی از بانک مرکزی به دیگر بخش های اقتصادی ایفا می کنند.
  • تخصیص اعتبار: موسسات مالی همچنین از طریق تامین منابع مالی بخش های اقتصادی خاصی که نیاز به وجوه مالی دارند، نقش منحصر به فردی را در اقتصاد ایفا می کنند. برای مثال، سیاستمداران آمریکا و کشورهایی از قبیل انگلیس، توجه ویژه ای به بخش املاک مسکونی دارند. به همین دلیل بیش از 65 درصد از دارایی های موسسات و بانک های پس انداز صرف اعطای وام های رهنی می شود.
  • انتقال ثروت بین دو نسل یا وساطت در انطباق زمانی: توانایی پس انداز کنندگان برای انتقال ثروت خود از دوران جوانی به دوران پیری و یا به نسل دیگر، یکی از موضوعات مهم در رفاه اجتماعی افراد محسوب می شود. به همین دلیل، مزیت هایی از قبیل معافیت های مالیاتی و دیگر ساز و کارهای کمک رسانی موجب شده است افراد در طرح هایی از قبیل بیمه عمر و صندوق های بازنشستگی، در زمان فعالیت کاری خود مبالغی را بدون پرداخت مالیات پس انداز کنند.
  • خدمات پرداخت: موسسات سپرده پذیر از قبیل بانک ها و موسسات اعتباری با خدمات پرداختی که انجام می دهند به طور مستقیم موجب ایجاد مزیت اقتصادی می شوند. دو نوع از مهم ترین خدمات پرداخت عبارتند از تسویه چک های بین بانکی و انتقال الکترونیکی وجوه.

مقالات

نظرات بسته هستند