نظام فدرال رزرو

نظام فدرال رزرو مشتمل بر 12 بانک فدرال رزرو (مرکزی) مستق در شهرهای اصلی ایالات متحده آمریکا و هفت عضو هیئت مدیره است که در شهر واشنگتن دی.سی. مستقر هستند. این ساختار در سال 1913 میلادی و برای گسترش اختیارات در تمامی مناطق آمریکا، در میان بخش های خصوصی و دولتی، بانکداران، تجار و عموم مردم شکل گرفت. بانک های فدرال رزرو و هیات مدیره فدرال رزرو بر روی هم کمیته بازار آزاد فدرال را شکل می دهند. این کمیته مسئولیت تعیین و اجرای سیاست پولی را بر عهده دارد.

سازمان نظام فدرال رزرو

نظام فدرال رزرو به 12 بانک مرکزی ناحیه ای تقسیم شده است که به عنوان بازوهای عملیاتی سیستم بانک مرکزی محسوب می شوند. در هر ناحیه ای دارای یک بانک مرکزی (فدرال رزرو) است. برخی از این بانک ها در سایر شهرهای حوزه فعالیت خود، شعباتی نیز دارند. هریک از این بانک ها علاوه بر اینکه وظایفی را برای سیستم بانک مرکزی، به عنوان یک کل، انجام می دهد، برای بانک های موجود در ناحیه ی خود نیز به عنوان موسسه سپرده پذیر عمل می کنند. سه بانک فدرال رزرو بزرگ، بر اساس معیار دارایی های کل، به ترتیب عبارت اند از بانک مرکزی نیویورک، شیکاگو و سان فرانسیسکو. این سه بانک بر روی هم بیش از 50 درصد از دارایی های کل نظام فدرال رزرو را تشکیل می دهند. از آنجا که بسیاری از بزرگترین بانک های ایالات متحده آمریکا و بانک های بین المللی در نیویورک واقع شده اند، به همین دلیل بانک مرکزی نیویورک، به طور معمول به عنوان مهم ترین بانک فدرال رزرو محسوب می شود (به این بانک ها، بانک های مرکز پولی اطلاق می شود. این بانک ها عمده وجوه مورد نیاز خود را از بازارهای پول داخلی و بین المللی به دست می آورند و اتکای آن ها به سپرده ها و سپرده گذاران اندک است).

وظایف و مسئولیت های عمده نظام فدرال رزرو

فدرال رزرو بر اساس قانون مصوب سال 1913 کنگره آمریکا تاسیس شد و وظایف اولیه آن ایجاد نظام مالی و پولی امن، منعطف و با ثبات در سطح ملی بود. شکل گیری بانک مرکزی آمریکا در نتیجه وقوع برخی از بحران های بانکی و خالی شدن ذخایر بانکی در دهه اول سده بیستم (به ویژه سال 1907 میلادی) و آخرین دهه های سده نوزدهم بود. با گذر زمان، قانون های دیگری مانند قانون های بانکی 1935، قانون اشتغال کامل و رشد متوازن 1978 (که به آن قانون هامفری-هاوکینز گفته می شود) به قانون های بانک مرکزی اضافه شد که سبب اصلاح و تکمیل اهداف اولیه نظام فدرال رزرو شد. این اهداف در برگیرنده رشد اقتصادی، ارتقای توان توسعه اقتصادی، اشتغال بالا، ثبات قیمت ها و تعدیل نرخ بهره بلند مدت بود.

نظام فدرال رزرو، بانک مرکزی مستقلی است که تصمیمات آن نیازی به تایید یا تصویب رییس جمهور یا هر فرد دیگری از دولت ایالات متحده آمریکا ندارد. با این حال، کنگره ایالات متحده آمریکا بر اساس اختیارات خود بر نظام فدرال رزرو نظارت می کند. همچنین، نظام فدرال رزرو موظف است در چارچوب اهداف کلی اقتصادی و سیاست های مالی که به تصویب دولت ایالات متحده آمریکا رسیده است، فعالیت کند.

نظام فدرال رزرو در حال حاضر به عنوان یکی از قوی ترین مجموعه های اقتصادی دنیا محسوب می شود. چنانچه فدرال رزرو اقدام به تغییر نرخ بهره کند تاثیر آن بر بازارهای مختلف در اقصی نقاط دنیا نمایان خواهد شد. چهار وظیفه عمده فدرال رزرو عبارتند از: هدایت سیاست پولی، سرپرستی و نظارت بر نهادهای سپرده پذیر، حفظ ثبات نظام مالی و ارائه خدمات پرداخت و سایر خدمات مالی به دولت آمریکا، بخش دولتی، موسسات مالی و سایر موسسات رسمی خارجی.

 

مقالات

نظرات بسته هستند